Netherlands

Anonieme gelukkigen

Zaterdag proostte ik met mijn zus en wat vrienden op de laatste zomerdagen van het jaar. „Ik zag al weken uit naar dit weekend”, zei mijn zus verzaligd. „Ik bekijk elke dag het veertiendaagse weerbericht en zet in mijn agenda meteen wanneer er mooi weer wordt verwacht.”

„Ik doe dat ook”, zei een vriendin verrast, „maar ik vind het moeilijk om, als het mooie weer er dan eindelijk is, ervan te genieten. Ik word altijd een beetje onrustig als er iets fijns gebeurt. Alsof er een stemmetje in me is dat zegt dat ik niet te blij moet zijn, omdat alles zo weer mis kan gaan.”

Iedereen knikte. Het clubje waarmee ik die dag de zomer uitzwaaide, was op zijn minst mild neurotisch. Allemaal hadden ze wel iets meegemaakt waardoor ze nooit meer onbezorgd waren. Een had als tiener zijn moeder verloren, een ander was jarenlang ernstig ziek geweest. Een derde groeide op in een soort sekte waar elke dag met het einde der tijden werd gedreigd. Mijn zus en ik woonden naast een oma die iedere dag riep dat het zó weer oorlog kon worden. Als je telkens op het ergste bent voorbereid, krijgt vreugde iets bitters. Dan lijkt het slechts een kortstondig intermezzo in de aaneenschakeling van rampen die het bestaan voor jou geworden is.

„Ik zie het bij veel mensen om me heen”, zei mijn zus. „Ze claimen dat ze niet bijgelovig zijn, maar kloppen het wel altijd af als het leven hun even meezit. Ze durven haast niet hardop gelukkig te zijn.”

„Alsof er een rancuneuze god is die je meteen straft als je iets te onbezorgd door zijn schepping dartelt”, zei onze sektevriend.

‘Ja”, zei mijn zus, „van kindsbeen af aan wordt ons ingeprent nooit te vroeg te juichen. Waardoor je maar überhaupt niet juicht, want wie weet wat voor naars je nog te wachten staat.”

„Eigenlijk zou je stiekem blij moeten zijn”, zei onze vriendin.

„In plaats van anonieme alcoholisten, anonieme gelukkigen!” zei mijn zus.

„Ja!”, zei de sektevriend, „even lekker wentelen in al je meevallers, maar dan een beetje in stilte, zodat je niet de schikgodinnen meteen weer op het idee brengt om in je voederbak te kotsen.”

En zo staarden we naar het stervende zomerlicht, allemaal met een hele kleine glimlach om de lippen. Ik voelde een steek van geluk, die ik vervolgens toch maar voor mezelf hield.

Je weet immers maar nooit.

Ellen Deckwitz schrijft op deze plek een wisselcolumn met Marcel van Roosmalen.

Football news:

Ik hoop dat Alaba een contract tekent met Bayern. Onze club is een van de beste ter wereld
Messi gaf Barca alles, bracht ze naar de top. Hij werd niet behandeld op de manier die hij verdiende.De voormalige Argentijnse Internationale Diego Maradona deelde zijn mening over het verhaal toen Lionel Messi Barcelona wilde verlaten
Ik hoop m ' n stempel op Juve te drukken. We zullen grote resultaten bereiken
De Coach van Benfica: Ik wil niet dat we eruit zien als de huidige Barcelona, Het heeft niets
Ik ben gelukkig in Manchester City. Ik hoop hier te blijven
Fabinho zal niet spelen met West ham als gevolg van blessure
Maradona was de beste in zijn tijd. De beste Messi