Suriname

HVB: van contractarbeider naar respectabele Surinaamse staatsburger

Voor de Hervormings- en Vernieuwingsbeweging (HVB) is de viering en herdenking van 145 jaar Hindostaanse Immigratie afgelopen zaterdag ingeluid in het HVB-centrum met een lezing van Tanya Sitaram. Op zo een gedenkwaardige moment heeft de HVB deze groep Surinamers, voornamelijk de ouderen onder hen als blijk van waardering voor het behoud van tradities en overdracht van normen alsook waarden van de Hindostaanse cultuur, extra in de bloemetjes gezet. Het cultureel optreden dat divers was, viel in de smaak bij de aanwezigen.

“Vanwege de vele pushfactoren in India en de pullfactoren vanuit Suriname, maar ook kidnapping, misleiding, (zoals een mooiere benaming voor Suriname b.v. Sri Ram , Sarnam e.d. die de vertrekkende Indiërs werd voorgehouden) kwam de eerste bestelling (dat was de term toen) contractarbeiders naar Suriname. Sommige immigranten hadden respectabele motieven om de overtocht te doen”, begon Sitaram met haar lezing. In totaal zijn er ongeveer 21237 mannelijke en plusminus 8527 vrouwelijke contractarbeiders naar Suriname gebracht.

Ondanks het feit dat bij de rekrutering de vrouwen vanuit India (voornamelijk Calcutta) 35 tot 40 roepies kregen tegenover de mannen 25, bleven de genderverhoudingen erg scheef, t.w. 3 van het vrouwelijk geslacht op elke 10 van het mannelijke. Deze verhoudingen hadden volgens Sitaram voor de vrouw een positieve (interkaste huwelijken, het snel vinden van een partner ook voor weduwen, haast op elk gebied een betere onderhandelingspositie als een relatie in het spel kwam), maar ook een negatieve zijde (o.a. polyandrie, aanslagen, moorden of verminkingen, jaloezie, kinderhuwelijken e.d.).

Voor de mannen was het een moeilijke situatie dat vaak genoeg leidde tot ruzie om vrouwen, mishandeling van hen, soms de dood tot gevolg, maar ook eenzaamheid en het delen van 1 vrouw met meerdere mannen.

De contractarbeiders werkten volgens Sitaram onder erbarmelijke omstandigheden op de plantages waarbij vrouwen, zwakke mannen en kinderen van 10 tot 16 jaar 40 en de mannen 60 cent verdienden, wat helemaal niet toereikend was om zelfs in hun eerste levensbehoefte te voorzien. Velen leefden daarom van afval, onkruid, rauwe bladeren en bananen die men in de nacht stiekem stal.

Alhoewel de vrouwen het lichtere werk deden moesten zij veel eerder opstaan om ook de huishouding te doen om daarna omstreeks 5.30 uur met de mannen te starten op de plantages. Ook de zorg voor man en kinderen o.m. het bereiden van het voedsel na de reguliere werktijd was langer en meer arbeid voor de vrouw.

Ondanks deze verkapte vorm van slavernij hebben vele van de Brits-Indiërs besloten om van dit land hun nieuwe thuishaven te maken. De nakomelingen van deze groep Surinamers hebben door keihard werken een heel mooi bestaan opgebouwd. Ze zitten nagenoeg in alle sectoren van onze samenleving. Hun voorouders hebben door een sober leven en o.m. een spaarzaam gedrag kunnen bijdragen dat zij uit hun netelige positie konden klauteren. Ook hebben ze ervoor gezorgd dat hun kroost de hoogste opleidingen en de beste scholing konden krijgen.

Het zeer negatief beeld dat de kolonisator van de geïmmigreerde Brits-Indische vrouw indertijd propageerde is volgens Sitaram omgeslagen in een voorbeeldige. Interkaste huwelijken en meerdere mannen op na houden vanwege de situatie van toen, is er niet meer. Deze groep vrouwen is samen met de overige Surinaamse vrouwen vaak heel hoog opgeleid.

Met de niet aflatende inzet om meer kennis te vergaren en het doorzettingsvermogen om het beter te hebben, maar ook hun goede mentaliteit om altijd er voor te zorgen dat er een appeltje voor de dorst is, heeft deze groep Surinamers een geweldige toekomst in het verschiet.

HVB-voorzitter Mike Noersalim en politiek leider Raymond Sapoen wensen mede namens alle overige HVB’ers de totale Surinaamse gemeenschap een sfeervolle viering van 145 jaar Hindostaanse Immigratie toe, “maar ook een diepzinnige reflectie van wat onze voorouders van welke werelddeel zij toentertijd ook afkomstig waren, allemaal hebben moeten meemaken. Moge door deze reflectie wij als volk nog meer dan nu het geval is, een hechte eenheid worden tot verdere groei en bloei van ons geliefd Suriname”.(GFC)

Football news:

Ole Gunnar Solskjaer: I Think it was a penalty against Aston Villa
Philadelphia played in t-shirts with the names of black people who died at the hands of the police
Kompany tries everything at Anderlecht: he coached without a license (terrible), played 15 matches and invested 3 million euros in the club
Aston Villa coach on Manchester United penalty: A shameful decision
Paul Pogba: Winning the Europa League and the FA Cup are two of Manchester United's goals for this season
Manchester United's first ever Premier League win 4 consecutive games with a difference at least 3 goals
Brunu has scored 7 (4+3) points in his last 3 games for Manchester United